Kategorie

Przeczytaj opinie klientów

Poradniki

Czym są płytki ceramiczne?
Płytki ceramiczne są mieszanką gliny, piasku i innych surowców naturalnych, z której w wyniku przetworzenia otrzymujemy budowlane materiały wykończeniowe, służące do wykonywania posadzek i okładzin ściennych. Mieszanki surowców naturalnych formowane są w żądany kształt i wypalane w wysokiej temperaturze. W zależności od rodzaju produktu jest to 1000-1220 °C. Płytki ceramiczne są twarde a zarazem kruche, wytrzymałe, higieniczne, niepalne, ogniotrwałe i łatwe do utrzymania w czystości.

Rodzaje płytek ceramicznych
Płytki ceramiczne można podzielić na różne rodzaje i typy, zależnie m. in. od rodzaju powierzchni, właściwości i technologii produkcji.

  • szkliwione - płytki posiadają powierzchnię pokrytą warstwą barwnego szkliwa, które nadaje im właściwości estetyczne (kolor, połysk, dekoracja, odcienie itp.). Wszystkie właściwości techniczne i estetyczne zależą od typu szkliwa i mogą zmieniać się w bardzo szerokim obszarze.
  • nieszkliwione - płytki jednorodne w całej swojej grubości. Zazwyczaj nie posiadają żadnej dekoracji ani wzorów i cechują się bardzo dobrymi parametrami wytrzymałościowymi.

Funkcje płytek i dekoracji ceramicznych

  • estetyczna (dekoracyjna)
  • użytkowa (wynikająca z parametrów technicznych - materiał budowlany odporny na różne siły i zjawiska występujące w otoczeniu)

Przy wyborze płytek należy się kierować zarówno kryterium estetycznym jak i użytkowym.

DOBÓR PŁYTEK PODŁOGOWYCH W ZALEŻNOŚCI OD PRZEZNACZENIA:

Wyboru należy dokonywać biorąc pod uwagę: 

  • rodzaj pomieszczenia, w którym płytki będą użyte.
  • funkcję estetyczną i użytkową, jaką płytki będą musiały spełnić. Z jednej strony płytki muszą być dopasowane do np. charakteru wnętrza - dominującej stylistyki, umeblowania, oświetlenia, indywidualnego gustu, z drugiej zaś strony muszą posiadać właściwości techniczne i cechy odpowiednie do oddziaływań, którym będą poddawane w danym pomieszczeniu.

Korytarz / hol wejściowy - ruch w korytarzu jest najbardziej intensywny w całym mieszkaniu, w dodatku odbywa się przeważnie w obuwiu wyjściowym, istnieje również możliwość nanoszenia piasku lub żwiru - płytki tam zastosowane muszą posiadać wysoką odporność na ścieranie, plamienie oraz dużą łatwość czyszczenia. Wszystkie te cechy muszą być skorelowane ze zwartą powierzchnią. Polecamy płytki o delikatnej fakturze, matowe, bez wyraźnych wgłębień, w których mógłby

gromadzić się brud. Najodpowiedniejsze będą płytki o klasie ścieralności minimum PEI 3 (liczba obrotów 1500, 2100, 6000, 12000) oraz klinkier.

Łazienka - do łazienki nadają się w zasadzie wszystkie rodzaje płytek; istotne jest, aby wykazywały się odpornością na środki chemiczne domowego użytku i umożliwiały dokładne oczyszczenie i odkażenie przy użyciu detergentów. Wystarczająca do łazienki jest już klasa ścieralności - PEI 3.

Salon - podłoga w salonie w mniejszym stopniu niż podłoga w kuchni i korytarzu narażona jest na obciążenia, ścieranie, zabrudzenia i upadek przedmiotów. W salonie najczęściej stosuje się płytki o klasie ścieralności PEI 3 i PEI 4.

Kuchnia - posadzka kuchenna jest jednym z miejsc najbardziej narażonych na obciążenia, zabrudzenia i upadek przedmiotów, dlatego też płytki tam stosowane powinny posiadać wysokie parametry powierzchniowej odporności mechanicznej i chemicznej. Do kuchni polecamy płytki co najmniej o PEI 3/750 obrotów.

Balkon - posadzka balkonowa musi wytrzymać duże wahania temperatury, więc najważniejszym kryterium wyboru płytek na balkon jest mrozoodporność. Powinny być one także matowe i mieć właściwości antypoślizgowe. Ponieważ na balkon wchodzi się zwykle z pomieszczeń mieszkalnych, nie ma dużego zagrożenia wnoszeniem dużych ilości materiału ściernego i mechanicznego uszkodzenia powierzchni. Na balkon wystarczą mrozoodporne płytki o klasie ścieralności PEI 3.

Taras - zwłaszcza połączony z ogrodem i przestrzenią wokół domu, narażony jest zarówno na działanie dużych wahań temperatur, jak i wnoszenie piasku, żwiru i innych drobin ścierających. Płytki na taras powinny być zatem mrozoodporne, o minimum klasie ścieralności PEI 3 , a także o właściwościach antypoślizgowych. Na tarasie doskonale sprawdza się również gres techniczny oraz klinkier.

Obiekty użyteczności publicznej (szkoły, biura, szpitale, itd.)
Posadzka w obiektach użyteczności publicznej podlega wysokim obciążeniom chemicznym i powierzchniowym. Bardzo ważne są tu również wymagania estetyczne. Należy więc wybierać płytki nieszkliwione lub szkliwione o wysokiej odporności na ścieranie, plamienie i wpływy chemiczne.
Należy być ostrożnym w przypadku płytek szkliwionych lub gresu polerowanego, gdyż przy samych wejściach / wyjściach mogą się one bardzo szybko zmatowić z powodu wnoszenia piasku i powstawania innych zabrudzeń. Dlatego bez względu na rodzaj zastosowanych płytek w tego typu obiektach zaleca się montowanie wycieraczek przy drzwiach wejściowych.

Zakład przemysłowy (hale produkcyjne, magazyny, itd.)Występują tu bardzo wysokie obciążenia mechaniczne (obecność pojazdów, ciężkich urządzeń), chemiczne, jak również specyficzne wymogi bezpieczeństwa (w związku z ryzykiem poślizgnięcia się, które wzrasta wskutek częstej obecności płynów na posadzkach). Jeżeli w zakładzie przetwarza się produkty spożywcze, musi istnieć możliwość starannego czyszczenia w celu zagwarantowania pełnej higieny. Zalecamy tu płytki o czerepie spieczonym, większej wytrzymałości na zginanie, ścieranie i czynniki chemiczne. Należy pamiętać również o należytym przygotowaniu podłoża przed układaniem płytek. Powierzchnia w zakładzie przemysłowym musi być twarda i ścisła, zalecana jest płytka o powierzchni antypoślizgowej. Zależnie od warunków można wybrać płytki z gresu porcelanowego o wymaganych parametrach.

Obecnie ścieralność płytek szkliwionych oznaczana jest wg normy ISO 10545-7 „Oznaczanie odporności na ścieranie powierzchni płytek szkliwionych".
Precyzyjne oznaczanie odporności płytek na ścieranie umożliwia parametr liczby obrotów przy parametrze PEI. Liczba obrotów ściśle odzwierciedla odporność na ścieranie i umożliwia optymalny dobór płytek pod kątem docelowego miejsca ich stosowania.
Parametry PEI zgodnie z normą EN 14411 podawane są cyfrą arabską wraz z liczbą obrotów, jakie w badaniach wytrzymuje dana płytka. Zastosowanie płytek podłogowych, według ich odporności na ścieranie prezentuje tabela:


Płytki przeznaczone do stosowania
w pomieszczeniach o:

Oznaczenia
Badanie wg ISO 10545-7

małym natężeniu ruchu, po których chodzi się w obuwiu miękkim
(np. łazienki, sypialnie)

klasa ścieralności PEI 3
liczba obrotów - 750

średnim natężeniu ruchu, po których
chodzi się w obuwiu miękkim
(np. kuchnie, korytarze,
przedpokoje)*

klasa ścieralności PEI 3
liczba obrotów - 1 500

dużym natężeniu ruchu (budynki
mieszkalne i użyteczności publicznej
z wyłączeniem pomieszczeń o bardzo
dużym natężeniu ruchu)*

klasa ścieralności PEI 4
liczba obrotów - 2100 i powyżej

bardzo dużym natężeniu ruchu, gdzie
wnoszone są cząstki materiału ściernego
(miejsca publiczne itp.)**

klasa ścieralności PEI 5
liczba obrotów - powyżej 12 000


*Jeżeli warunki użytkowe w budynkach mieszkalnych lub użyteczności publicznej są bardziej wymagające, należy stosować płytki o odpowiednio wyższych parametrach.
**W ekstremalnych przypadkach ruchu o bardzo wysokim natężeniu (z dużą ilością zanieczyszczeń ścierających, gdzie warunki użytkowe okazują się zbyt wymagające dla układania płytek gresowych szkliwionych), zaleca się stosowanie płytek nieszkliwionych typu gres techniczny.

KLINKIER

Na prawidłowe ułożenie klinkieru ekstrudowanego składają się
następujące czynniki:
 
Cięcie płytek
Jeśli zachodzi potrzeba docięcia płytek klinkierowych powinno dokonywać się tego na przecinarce z pełną, diamentową tarczą, chłodzoną wodą.
 
Ułożenie
Płytki klinkierowe pomimo zaawansowanej technologii produkcji mogą posiadać niewielkie różnice wymiarów (w granicach dopuszczalnych tolerancji) i w związku z tym zalecane jest układanie ich z fugą szerokości co najmniej 8mm. Płytkę bazową należy układać zawsze w taki sposób, aby znajdujące się po wewnętrznej stronie płytki rysy, ułożone były liniowo w tym samym kierunku.
 
Wypełnienie fug
Bardzo ważne, aby do spoinowania stosować FUGI WODOODPORNE I ELASTYCZNE w celu uniknięcia penetracji wody.
Czyszczenie spoin należy dokonywać przed ich zaschnięciem odpowiednimi czyścikami do fug.
 
Szczeliny dylatacyjne
Szczeliny dylatacyjne powinny być wykonywane co 4 metry, przy powierzchniach większych od 16 m2 na zewnątrz oraz 20 m2 we wnętrzach. Szczeliny dylatacyjne powinny mieć 10-15 milimetrów oraz powinny być wykonane z materiałów odpowiedniej jakości. Należy wykonać także szczeliny o szerokości 10 mm na połączeniach ze ścianami.